İstek 4-6 yaş onarım döneminde nelere dikkat edelim ki çocuğumuz onarabilsin geçmişini

karçiçeği

New member
Hayırlı günler sevgili arkadaşlar çocukların 4-6 yaş arasında kendini onarabileceği dönemi yaşadıklarını biliyoruz Ancak bu onarımın Başarılı bir şekilde gerçekleşmesi için ebeveynin tutumu ne olmalı bu 2 yıllık önemli zaman dilimi nasıl en verimli şekilde geçirilebilir tavsiyelerinizi ve tecrübelerinizi acil olarak paylaşabilir misiniz . biliyorsunuz ki çocuğun geçmiş zararları travmatik olayları aşabileceği kıymetli dönemlerden birisi bu 2 yıllık dönem . Kızım şu anda 4 yaşını 4 ay geçti bebek gibi davranması , parmak emmesi, kıyafetini kemirmesi, 2 yaşına yaklaşan kardeşine karşı kıskançlığında artış , benim sözlerimi umursamaması ve Tedirgin bir ruh haliyle günlerini geçirmesi , yaptığı resimlerde konunun hep Ayrılık olması , anne figürünün devamlı olarak kolsuz çizilmesi ve resimlerde kardeşini çizmemesi gibi sorunlar beni tedirgin ediyor. şu anda yurt dışında ve babamızdan ayrı yaşıyoruz. tüm gün 2 kızımla birlikte evdeyim. kızımın bu türlü davranışlarında son günlerde artış olması beni daha da zora sokuyor. eşimle yaklaşık 9 ay öncesinde mecburiyetten dolayı ayrıldık . şu anda 5. yılını dolduran evliliğimiz konusunda geçmişte bir takım sıkıntılar olmuştu . Bugüne kadarki süreçte de sorunlarımız hiç eksik olmadı . Ama eşime göre bu sorunların temel sebebi hep dış faktörlerdi: kimi zaman iş sorunu , kimi zaman meşguliyetlerin fazla olması , kimi zaman Borç harç sıkıntısı idi bizim evliliğimizin temel sorunu . Ve bu sorunlar bitince evliliğimiz rayina oturacaktı. Ama ben öyle olduğunu zannetmiyorum . ilişkimizin düzelebilmesi adına ciddi anlamda evliliğimize yatırım yapmamız gerektiğine inanıyorum. şu an daha ne kadar ayrı kalacağız bunu tam olarak bilmiyoruz . bu süreci nasıl geçirebiliriz en verimli şekilde. Eşim hayatı öylece yaşayıp gitmek gerektiğini düşünüyor. kizim da yaşadıklarımızın farkında ve bu meselede en çok yipranan da benden sonra büyük kizim oldu. Kızım bugün bana : ' anne sadece Anneler mi ağlar babalar ağlamaz mı ?' diye sordu . 'Ağlamak iyi bir şey mi yoksa kötü bir şey mi Neden bunu sordun ki ' dedim sorusunun altında yatan sebebi anlayabilmek için . 'ağlamak çok kötü bir şey ' diye karşılık verdi. Daha sonra kızımın dünyasında Bu sorunun yerini anlayabilmek için ' babanla en son yaşadığımız bir anıyı anlatır mısın' dediğimde şu cevabı verdi kızım hiç düşünmeden ' en son Babam bir şey söylemişti sen de ağlamıştın anne , onu hatırlıyorum. ' babanla ayrılırken O günkü ağlamamı mı kastediyorsun?' dediğimde, ' Hayır gitmeden daha önceki günlerde babam birşey demişti Sen ağlamıştın başka bir şey hatırlamıyorum. Ama sadece senin ağladığını hatırlıyorum kötü bir şeydi ağlaman o gün , ' dedi. kızımın tüm anormal hallerinin sebebi geçmişte eşimle aramızdaki sorunların çocuğa olan yansıması. Yanlış mı düşünüyorum sizce. bugün tüm gün boyunca parmağını emdi dizlerini kemirdi ve endişeli tuhaf bakışlar içerisindeydi devamlı . sağlıklı bir iletişim kuramadık pek konuşmadı gün boyunca ve akşam üzeri bana böyle bir şey söyledi. 'kızım Canını sıkan, seni endişelendiren bir şey varsa bana anlatabilirsin ' dediğimde , ' güzel günler olmayacak , kötü olacak her şey hiçbir şey iyi olmayacak ' deyiverdi birden . o öyle söyleyince ' öyle olur mu annem . bir şeyler kötü olsa bile yetişkin insanlar onun çözümünü mutlaka bulurlar zaten. sen böyle şeyleri hiç kafana takma ' dediğimde sanki gün boyu o gergin haldeki Çocuk birden başka bir çocuğa dönüşüverdi. Bu konuşmamızdan sonra kızıma bir resim yapmasını istediğimi söyledim Kızımda aşağı eklediğim resmi çizdi . üstteki resim bugünkü resmi , alttaki resim daha önceden çizdiği bir resim . yorumlamayı bilen arkadaşlar varsa görüşlerini ifade edebilirlerse sevinirim . çocukların iç dünyasını anlayabilme adına çizdikleri resimler gerçekten yol gösterici olabiliyor . Bu siteyi takip eden Hassas Anne babalara faydalı olur belki bu fikir .. çocuğumun bu kaygılarını aşabilmesi için neler yapmalıyım ve geçmişe dönük eşimle aramızdaki sıkıntıların çocuğa yansımalarını nasıl telafi edebilirim . kızımızın parmak emmesi ve yukarıda bahsettiğim sorunları yaşadığını eşimle paylaştığım zaman genelde aldığım cevap şu oluyor: ' böyle şeyleri kafaya takmamak lazım. Çok da önemsenecek meseleler değil, olur böyle şeyler. çocuktur bugün parmak emer Yarın unutur, kafana takma sen. daha zor günler yaşayan insanları düşün boş ver' diyor ama ben böyle bir bakış acısını doğru bulmuyorum ve bu durumun, mutlaka çözülmesi gereken ciddi sıkıntıların habercisi olduğuna inanıyorum. Eşimle bir aradayken genel olarak her günümüz sıkıntılı geçiyordu. Belki de bu yüzden kızım babasıyla günlerce görüşmese bile Onu fazla aramıyor . yaşanan sıkıntılı günleri hatırlamak istemiyor belki . Çocuklar için çok da önemli olmadığını zannettiğimiz bazı meseleler onların dünyasında ciddi etkilere sebep olabiliyor . mesela Geçenlerde telefonda babası ile konuşurken 'babası Uyku saati geldi kızımızın. bugünkü masalını da sen anlatıversen ' dediğimde ' ben ne Masalı anlatacakmışım şimdi yav ' deyince babası , kızım 'konuşmak istemiyorum Ben seninle, kapatalım telefonu , görmeyeceğim seni , kapatmak istiyorum . ' dedi . anne babanın kendi aralarında çocukla alakalı bir meselede atışmaları çocuğun kendini değersiz hissetmesine sebep olur elbette . akşamları genelde sorunumuz oluyordu kimin masal anlatacağı konusu. eşim benimle konuşurken belki Farkında da olmayarak çok basit meseleleri tartışma üslubuyla ve gergin bir şekilde konuşuyor . ardından Ben Üzülüp neden sesini yükseltiyorsun ki dediğimde verdiği cevap ' kızmadım bağırmadım çağırmadım Ne oldu ki şimdi ?' oluyor
. bu konuda eşimin biraz daha gerektigi gibi düşünebilmesi adına neler yapmalıyım .l tavsiye ve tecrübelerinizi acil olarak paylaşmanızı bekliyorum Şimdiden çok teşekkür ederim..çok zor günler geçiriyorum. Az dahi olsa yorumlarınız beni rahatlatacak, en azından yalnızlık hissim bir nebze olsun dinecektir.
 

Ekli dosyalar

  • IMG-20191021-WA0002.jpg
    IMG-20191021-WA0002.jpg
    20.5 KB · Görüntüleme: 10
  • IMG-20191021-WA0000.jpg
    IMG-20191021-WA0000.jpg
    19.8 KB · Görüntüleme: 8
Son düzenleme:

karçiçeği

New member
Belirtmek istediğim bir mesele daha var kızıma yaklaşık 2 ay önce ciddi anlamda hevesli olduğu için uygun şartları sağlayabilecek bir kreş arayarak oraya göndermek istedim Ancak pek mümkün olmadı yani şu an kreşe gönderme gibi bir durumum da yok Ve açıkçası bunun pek de doğru olmadığını sonradan anladım galiba şu an yapmam gereken şey kızımla birlikte bağlanma sürecimizi tamamlamaya çalışmak ama nasıl sizce en doğrusu hangi yol olur
 

Henna

Member
Merhaba. Allah kolaylik versin oncelikle. Nacizane bi kac bisey soylemek istedim. Madem ki babasindan ayrisiniz suan, bunu bir firsata cevirebilirsiniz. Babanin size aktaracagi kotu duygular olmadan cocuklarla iliskinizi duzeltmek daha kolay olur gibime geliyor.

Kardesi olduktan sonra bebeksi davranislar sergilemesi cok normal. Benim kizim 2 ay sonra 4 yasinda olacak. 2 yasinda kuzeni var. Onu kiskandigi icin bebek gibi davrandigi zamanlar oluyor. Onemli olan burada "buyudun sen artik, abla oldun" tarzinda bir karsilik vermemek, cocuk o an bebek gibi davranmak istiyorsa bir sebebi var illa ki. Okudugum bir kitapta cocuga boyle durumlarda izin verilmesi, hatta karsilik verilmesi gerektigi soyleniyordu. Bugun kizim mesela bebeklerinin bezini getirdi altima bagla dedi. Bagladim ben de kulodunun ustune. Kisa sure sonra cikardi. Ikinci bir cocuk olunca buyuk cocuk hemen koca kiz, koca adam oldu diye bir yafta var toplumda. Halbuki o da kisa bir sure once bebekti. Hala bebeklikten cikamadigina gore, bebeksi davranislar varsa telafi etmeye calistigi bir seyler var demek ki. Onemli olan burada ebeveynin ona sergiledigi karsilik, duygusunu yansitmasina firsat vermek.

Anladigim kadariyla siz babasinin veremedigi seyleri (cocuga yaklasim, cocukla ilgili konularda hem fikir olma vs.) de telafi etmek adina kendinize ekstra bir yuk yukluyorsunuz, bu da sizi yoruyor. Cocuklar bizim duygularimizi yansitiyor aslinda. Siz esinize karsi duygularinizi daha notr bir hale getirdiginizde belki de cocugunuz babasiyla olan iliskisinde daha az kaygili olacak. Bazen cok basit dusunmek gerekiyor sorunlarin ustesinden gelmek icin. Ne yapabilirim diye dusunurken daha cetrefilli hale getirebiliyoruz durumlari. Bir de yaptiklarina cok fazla anlam yukleyerek yaklasitiginizda cocuk bu durumu daha fazla surdurebilir. Siz kaygili olursaniz, emin olun o bu kaygiyi hissettikce oyle davranmaya daha cok devam edecek. Guclu gozukuyoruz onlarin nazarinda. Hem fiziksel olarak hem psikolojik olarak. Annem ustesinden gelemiyorsa ben nasil gelebilirim ki diyor.

Cok sevdigim birini kaybettim yakin zamanda. Mezarliga gitme konusunda cok cekimser kaldim. Nasil aciklayacagim ona bu durumu, ya cok uzuldugumu gorurse diye kaygilandim. Ama gittim. Ve ona cok basit bir sekilede acikladim ve soguk kanli olmaya calistim. Duygularimi o yanimda degilken daha cok yasadim. Abartmadigim icin davranislarimla bu olayi, onun da anlamasi daha kolay oldu. Simdilik aklima gelenler bunlar. Faydasi dokunur insallah. Selametle kalin...
 

baharibeklerken

New member
Henna hanıma katılıyorum.
Eşinizden akan negatif duygular olmadan daha rahat onarabilirsiniz hem kendinizi hem yavrunuzla bağınızı.
Çocukla baba arasına ise girmemek en iyisi.
Babaliginda yetersiz hissetirecek müdahaleler çok tepkisellestiriyor onlari, bu hatayı bendeçok yapıyorum maalesef. Aslında bir bırakabilsek, kendi babaliklariyla, eksik taraflarıyla yuzlesmelerine ve arayışa kendi istekleriyle girmelerine izin verebilsek...

Eşinizin duyarsızlığı ve olayları yüzeysel değerlendirmesi sizi yoruyor ve geleceğe dair umutlarınizı azaltıyor sanırım..belki çocuğunuzun gün boyu bahsettiğiniz hali de bu hislerinizin ondaki yansıması olabilir.

Size tek tavsiye de bulunabilirim. Lutfen Kendinizi onarın... siz ne kadar onarirsaniz duygularınızı, o denli yavrunuza az zarar verir, etrafin olumsuz hislerinden kendinizi dolayısıyla yavrunuzu korumayı başarabilirsiniz. Eşinizle problemleri de daha hakkaniyet cercevesinde, patolojik sorunlardan arındırarak değerlendirebilir, kendi hakkınız olanla olmayanı dogru ayırd edebilirsiniz.

Değiştirmeye gücümüzün yettiği tek kişi kendimiziz malûm.
 
Son düzenleme:

karçiçeği

New member
Merhaba. Allah kolaylik versin oncelikle. Nacizane bi kac bisey soylemek istedim. Madem ki babasindan ayrisiniz suan, bunu bir firsata cevirebilirsiniz. Babanin size aktaracagi kotu duygular olmadan cocuklarla iliskinizi duzeltmek daha kolay olur gibime geliyor.

Kardesi olduktan sonra bebeksi davranislar sergilemesi cok normal. Benim kizim 2 ay sonra 4 yasinda olacak. 2 yasinda kuzeni var. Onu kiskandigi icin bebek gibi davrandigi zamanlar oluyor. Onemli olan burada "buyudun sen artik, abla oldun" tarzinda bir karsilik vermemek, cocuk o an bebek gibi davranmak istiyorsa bir sebebi var illa ki. Okudugum bir kitapta cocuga boyle durumlarda izin verilmesi, hatta karsilik verilmesi gerektigi soyleniyordu. Bugun kizim mesela bebeklerinin bezini getirdi altima bagla dedi. Bagladim ben de kulodunun ustune. Kisa sure sonra cikardi. Ikinci bir cocuk olunca buyuk cocuk hemen koca kiz, koca adam oldu diye bir yafta var toplumda. Halbuki o da kisa bir sure once bebekti. Hala bebeklikten cikamadigina gore, bebeksi davranislar varsa telafi etmeye calistigi bir seyler var demek ki. Onemli olan burada ebeveynin ona sergiledigi karsilik, duygusunu yansitmasina firsat vermek.

Anladigim kadariyla siz babasinin veremedigi seyleri (cocuga yaklasim, cocukla ilgili konularda hem fikir olma vs.) de telafi etmek adina kendinize ekstra bir yuk yukluyorsunuz, bu da sizi yoruyor. Cocuklar bizim duygularimizi yansitiyor aslinda. Siz esinize karsi duygularinizi daha notr bir hale getirdiginizde belki de cocugunuz babasiyla olan iliskisinde daha az kaygili olacak. Bazen cok basit dusunmek gerekiyor sorunlarin ustesinden gelmek icin. Ne yapabilirim diye dusunurken daha cetrefilli hale getirebiliyoruz durumlari. Bir de yaptiklarina cok fazla anlam yukleyerek yaklasitiginizda cocuk bu durumu daha fazla surdurebilir. Siz kaygili olursaniz, emin olun o bu kaygiyi hissettikce oyle davranmaya daha cok devam edecek. Guclu gozukuyoruz onlarin nazarinda. Hem fiziksel olarak hem psikolojik olarak. Annem ustesinden gelemiyorsa ben nasil gelebilirim ki diyor.

Cok sevdigim birini kaybettim yakin zamanda. Mezarliga gitme konusunda cok cekimser kaldim. Nasil aciklayacagim ona bu durumu, ya cok uzuldugumu gorurse diye kaygilandim. Ama gittim. Ve ona cok basit bir sekilede acikladim ve soguk kanli olmaya calistim. Duygularimi o yanimda degilken daha cok yasadim. Abartmadigim icin davranislarimla bu olayi, onun da anlamasi daha kolay oldu. Simdilik aklima gelenler bunlar. Faydasi dokunur insallah. Selametle kalin...

Değerli yorumlarınız için çok teşekkür ederim Çok haklısınız geniş olabilsek ve kendimizi onlara bilsek zaten hiçbir sorunumuz da kalmaz aslında dediğiniz gibi bu dönem benim için ciddi anlamda verimli de geçebilir Adem Hoca'nın bu meselede söylediği bir şeyi hatırladım Bir insanın özüne fıtratına biyolojik ritmine geri dönebilmesi nin en kolay yollarından biri Uzunca bir süre biyolojik ritmi bozulmamış kişi ile beraber olmaktır Aslında 2 yaşına yaklaşan Bebeğim bu iş için bana çok güzel bir destekçi olabilir
 

karçiçeği

New member
Henna hanıma katılıyorum.
Eşinizden akan negatif duygular olmadan daha rahat onarabilirsiniz hem kendinizi hem yavrunuzla bağınızı.
Çocukla baba arasına ise girmemek en iyisi.
Babaliginda yetersiz hissetirecek müdahaleler çok tepkisellestiriyor onlari, bu hatayı bendeçok yapıyorum maalesef. Aslında bir bırakabilsek, kendi babaliklariyla, eksik taraflarıyla yuzlesmelerine ve arayışa kendi istekleriyle girmelerine izin verebilsek...

Eşinizin duyarsızlığı ve olayları yüzeysel değerlendirmesi sizi yoruyor ve geleceğe dair umutlarınizı azaltıyor sanırım..belki çocuğunuzun gün boyu bahsettiğiniz hali de bu hislerinizin ondaki yansıması olabilir.

Size tek tavsiye de bulunabilirim. Lutfen Kendinizi onarın... siz ne kadar onarirsaniz duygularınızı, o denli yavrunuza az zarar verir, etrafin olumsuz hislerinden kendinizi dolayısıyla yavrunuzu korumayı başarabilirsiniz. Eşinizle problemleri de daha hakkaniyet cercevesinde, patolojik sorunlardan arındırarak değerlendirebilir, kendi hakkınız olanla olmayanı dogru ayırd edebilirsiniz.

Değiştirmeye gücümüzün yettiği tek kişi kendimiziz malûm.

Değerli yorumunuz için çok teşekkür ederim söyledikleriniz Çok doğru . zaten bu onarım meselesini halledebilmek bütün sorunlarımızı kökten çözebilecektir inşallah. Hatta, ben bu isi gerçekleştirebilsem bir araya geldiğimizde eşim de bize katılıp kendini daha çabuk toparlayacak tır buna eminim. yukarıdaki mesajı yazdığım gün çok zor bir gün geçirmiştim . bayağı dolu dolu yazmışım. Her insanın her anı daha bir olmuyor Allah ömrümüzde bereketli dingin huzurlu vakitler imizin sayısını arttırsın Amin
 
Üst